Μικρό Φεμινιστικό Ρεμπέτικο

Παίζω το κομπολόι μου, μα δεν μετρώ τις χάνδρες,
στα δάχτυλα μου έπαιξα, της γειτονιάς τους άνδρες.

Στη Κοκκινιά γεννήθηκα, μεγάλωσα στη τρούμπα,
κι άνδρας δε γεννήθηκε, που θα με φέρει τούμπα.

Εγώ σαν Πειραιώτισσα, ζοριλίκια δεν σηκώνω,
γιατί ‘χω βάρκα στο γιαλό και τα πανιά απλώνω. 

Με τα πανιά στο άλμπουρο και τον αέρα πρμα,
είμαι ελεύθερο πουλί κι όχι στον άνδρα  θύμα.

Ανοίγομαι στο πέλαγο κι αφήνω αμανάτι,
σ’ όποιο κάνει τον ζόρικο, το μαύρο μου το γάτη

                         
                                                                         Caribbean

                                           23/12/2007

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Μέρωμα

                         Μέρωμα   Απάνω σε ψηλό βουνό, σε ριζιμιό χαράκι, λιαζόταν ένας αετός, μαζί μ’ ένα γεράκι.   Φιλιώσαν τ’ ά...