Μικρό Παραμυθάκι



Ένα ποντικάκι, τόσο δα μικρό,
άφησε σημάδι πάνω στο γλυκό.
Νόστιμο είναι το γλυκό, σ’ όλους μας αρέσει,
μα στο λέω να το ξέρεις, κάποιο δόντι θα πονέσει.

Το γλυκό δεν το ‘φτιαξα, ποντίκι μου  για σένα,
και ούτε θέλω να σε δω, με δόντια χαλασμένα.
Για το καλό σου ποντικέ, κάνε μου τη χάρη,
μη δαγκώνεις το γλυκό, που ‘χω στο πατάρι.

Δεν ακούς τις συμβουλές κι όλο ροκανίζεις,
πονηρά χαμογελάς και κλέφτικα σφυρίζεις.
Μια από τις πολλές, θα πιαστείς στη φάκα,
πάντα έτσι γίνεται, ποντικέ μου βλάκα.

Άδικα σε συμβούλευα και μες στη φάκα μπήκες,
χαλάσανε τα δόντια σου και το μπελά σου βρήκες.
Τώρα θα ξερογλείφεσαι, ποντικάκι αλήτη,
μα το πουλί το έξυπνο, πιάνεται απ’ τη μύτη.

                               Ατλαντικός, 5 Μάη  2008
                              Λίγο πριν το ξέμπαρκο

Θόρυβοι


Εφιαλτικοί οι θόρυβοι,στα παλιά φορτηγά.
το τρίξιμο των μπουλμέδων,
των ξεβιδωμένων ψεύτικων κάδρων,
το σπάσιμο του ξεχασμένου ποτηριού,
των σκέψεων που γυροφέρνουν
και αενάως περιφέρονται.
Υποχρέωση να θυμάμαι.
Δικαίωμα να κοιμηθώ.
Μπουνιά στους θορύβους της νύχτας.
Κενό.
Η γροθιά χάνεται στο μαύρο σκοτάδι.
Ο ύπνος δεν βολεύεται,
σε κυματοκορφές.
Ούτε οι σκέψεις,
στη μέγγενη.

                          Bonny anchorage

                               13/06/96


https://www.youtube.com/watch?v=gUjBvOL04Tk&feature=share&list=UUVPCUWxSo2FfEgzT2LLHlQg

Η στέρηση του Ναύτη

  Στα πέλαγα τον ναυτικό, δεν τον ‘ναι πιάνει ζάλη, μα της γυναίκας η στέρηση, του ‘ναι πολύ μεγάλη. Κοιμάται κι ονειρεύεται, ξυ...