Οργανάκι


Στο παλιό το οργανάκι
έχουν σπάσει οι χορδές.
Αχ! μικρό μαντολινάκι,
ζούσες σ’ άλλες εποχές.

Τον σεβντά με μαντινάδες,
σ’ ολονύχτιες καντάδες,
τον νανούρισες.

Μιας αγάπης το χατίρι,
καημός στο παραθύρι,
που τραγούδησες.

Αχ! μικρό μου οργανάκι
και ζωή αλλοτινή,
στο στενό της το σοκάκι,
την προσμένω να φανεί.

Περασμένα μεγαλεία
και γλυκές αθιβολές,
κύκλους κάνει η Ιστορία,
μαντολίνο μου, μη κλαις

                      13/Μάη ‘99

Η στέρηση του Ναύτη

  Στα πέλαγα τον ναυτικό, δεν τον ‘ναι πιάνει ζάλη, μα της γυναίκας η στέρηση, του ‘ναι πολύ μεγάλη. Κοιμάται κι ονειρεύεται, ξυ...